Misschien kunt u zich het nog wel herinneren: ongeveer twee jaar geleden deed ik een oproep om mee te denken over de toekomst van de zorg. Ruim 25 inwoners van Oudewater gaven hier gehoor aan. Fantastisch! Nog steeds komt een groep inwoners van onze gemeenschap bij elkaar om van gedachten te wisselen: de Denktank 'Samen zorgen voor elkaar'.
En dat is belangrijk. Als u uw hele leven in Oudewater wilt blijven wonen, en misschien korter of langer gebruik maakt van zorg, dan wilt u dat natuurlijk graag in uw eigen woonomgeving. Dicht bij huis, in uw eigen netwerk én met uw eigen mensen om u heen.
Als lokale zorgorganisatie, wij werken immers niet buiten onze gemeentegrenzen, vinden wij het onze opdracht om samen met u, de huisartsen en fysiotherapeuten na te denken over hoe wij dit goed kunnen ondersteunen. Zoals u weet, zijn onze professionals goed opgeleide en brede generalisten. Dat wil zeggen: zij zijn van alle markten thuis, van preventie tot zware verpleeghuiszorg. Het is dik in orde; de diverse toetsingsinstanties constateren dat jaarlijks opnieuw.
Maar er is nog een andere belangrijke factor: de meeste professionals komen uit onze gemeenschap of regio. Zij werken altijd met vaste collega’s, we werken niet met uitzendkrachten of zzp’ers. Dat maakt kennen én gekend worden belangrijke ingrediënten om samen na te denken over hoe we deze sterke verbondenheid behouden.
De Wulverhorst kiest de komende jaren voor twee belangrijke speerpunten: 'Van Zorg naar Gewoon Leven en 'De zorgzame gemeenschap'.
Ik wil u deelgenoot maken van de resultaten van de Denktank 'Samen zorgen voor elkaar'. Natuurlijk had dat best een aanloop nodig. Want meedenken; wat is dat dan? Kun je dan je wensen kenbaar maken en gaat een ander het dan oplossen? Of heb je wel voldoende kennis van hoe zorgaanvragen in de gemeente of bij een zorgorganisatie werken?
We moesten zoeken, en dat doen we soms nog steeds. Dat hoort bij het tijdperk van verandering waarin we nu zitten. Een tijd waarin we ons met elkaar realiseren dat dingen anders moeten. We zijn aan de slag gegaan met vraagstukken die horen bij de campagne 'Denkt u na over morgen?' En dat leverde mooie gesprekken op. Niet iedereen is gelijkgestemd of heeft daar dezelfde visie op.
We concludeerden dat het enorm wenselijk is dat we meer naar elkaar omkijken. Dat we het vanzelfsprekend gaan vinden dat je elkaar helpt in nood. Dat, als je alleen bent komen te staan, iemand uit je omgeving af en toe vraagt hoe het met je gaat of je uitnodigt voor een kopje koffie.
Misschien heb je soms last van lawaai van spelende kinderen of hangjongeren en ontdek je dat je hen gewoon kunt vragen of het wat zachter kan, zonder dat de sfeer verhardt. Het Touwteam is hier al een mooi voorbeeld van, maar het kan nog dichterbij. De Denktank is het initiatief 'Buurtverbinders' gestart; inmiddels zijn er vijf actief.
In vijf straten of buurten zijn zij aan de slag, ieder op zijn of haar eigen manier, want niet elke straat of buurt is hetzelfde. De buurtverbinder komt uit de straat of buurt en kent deze als geen ander. Zij maken zich bekend, sluiten aan bij bijvoorbeeld een buurtapp, zorgen dat mensen elkaar leren kennen, faciliteren ontmoetingen en zorgen dat bewoners elkaar kunnen ondersteunen als dat nodig is. Zij worden op hun beurt weer ondersteund door het Touwteam. Komen zij er niet uit, dan kunnen ze op hen terugvallen. Het Touwteam kan vervolgens professionals inzetten wanneer informele ondersteuning niet meer volstaat.
De Denktank volgt de eerste initiatieven en ontwikkelt deze verder, samen met De Wulverhorst, zodat we samen een zorgzame gemeenschap vormen en langdurige zorg een vanzelfsprekend onderdeel wordt van het gewone leven. Dit doen we uiteraard in samenwerking met allerlei verenigingen, geloofsorganisaties en de gemeente.
Bestuurder Joyce Jacobs schrijft regelmatig columns over onderwerpen die samenhangen met de visie van De Wulverhorst.